Δεν ξέρω τι να γράψω. Αυτή θα είναι η πρώτη πρόταση της πρώτης μου ανάρτησης. Ότι δεν ξέρω τι να γράψω. Ευρηματικότατο (*self highfive*). Το κακό είναι ότι όχι μόνο δε ξέρω τι να γράψω στην πρώτη μου ανάρτηση άλλα ούτε και για ποιο πράγμα θα μιλήσω στο μπλογκ. Εδώ ούτε όνομα δε βρήκα καλά καλά. Λογικά ούτε όνομα θα έχει, ούτε αναγνώστες. Αλλά εγώ θα πετάω και κανά β' πληθυντικό, έτσι για να χαίρομαι.
Και που λέτε φίλοι μου (να τος και ο πληθυντικός) εμένα μου αρέσουν τα λουκούμια. Και δεν εννοώ τα γλυκά με την άχνη. Τα λουκούμια ή μάλλον για να το θέσω πιο καλά το λουκούμι που όταν το φωνάζεις γυρνάει και πετάγεται το τσουλούφι, το λουκούμι με όλα τα μέρη του σώματος ενός ανθρώπου, το λουκούμι που πηγαίνει σε καφετέριες αλλά δεν σκέφτεται να με πάρει και εμένα τηλέφωνο να πάω μαζί του παρόλο που στην τάξη περνάμε καλά και γελάμε και φαίνεται να με συμπαθεί ιδιαιτέρως. Ναι καλά καταλάβατε. Για καψούρα μιλάω τόση ώρα.
Ό,τι και να λέμε όμως ωραία μυρίζουν τα λουκούμια...όλων των ειδών.
Πάντως όσο και να προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας πως τα like δεν μετράνε όταν βλέπουμε το like από το λουκούμι...εεε...την καψούρα εννοώ, κάτι γίνεται. Σε φωτογραφία προφίλ είναι, σε check-in είναι, σε ό,τι άλλο θέλει να 'ναι, νιώθεις ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος επί γης (και έμμεση αναφορά σε τραγουδάκι).
Λοιπόν, από εδώ και πέρα λουκούμι. Να συνεννοούμαστε δηλαδή.
Δύσκολο το proficiency. Ειδικά όταν σκέφτεσαι το λουκούμι που κάθεται ακριβώς μπροστά σου και σε κοιτάει. Άντε μετά να συγκεντρωθείς. Και μετά γυρνάς σπίτι -αφού έχετε καθίσει και μιλήσει μετά το μάθημα- να φας και σκέφτεσαι τι έγινε στην τάξη, τι έπρεπε να πεις διαφορετικά για να κάνεις καλύτερη εντύπωση. Και μετά βγαίνεις και κάθε 2 λεπτά αποκτάς αυτή την μαγική ικανότητα να γυρνάς το κεφάλι σου κατά 360 μοίρες μήπως τον πετύχεις "τυχαία" στο μαγαζί που συχνάζει, αλλά τη ατυχία (!), εκείνη τη μέρα έχει αποφασίσει να πάει αλλού. Και επιστρέφεις σπίτι και ενώ έχεις περάσει καλά όλη τη μέρα, πάντα θα θυμηθείς σαν καλός βλάκας που είσαι αυτή τη βλακεία που είχες κάνει σε αυτή την εκδρομή, που φυσικά είχε σχέση με το λουκούμι και που κανείς πια δε θυμάται εκτός από εσένα ή τουλάχιστον έτσι (θέλεις να) πιστεύεις.
Τελικά μάλλον ήξερα για τι πράγμα ήθελα να μιλήσω. Για λουκούμια.
Αντίο σας.
(ένα χειροκρότημα για τον τελευταίο β' πληθυντικό της ανάρτησης αυτής)
(ένα χειροκρότημα για τον τελευταίο β' πληθυντικό της ανάρτησης αυτής)
